محبوبه طباخیان
دوشنبه ۲۵ دی ۱۴۰۲، ۲:۱۶ ق.ظ
واقعا چرا ما خانم ها نمیتونیم دلخوری مون رو مستقیم و واضح، و با زبان خوش و آرام به پارتنرمون بگیم؟
وقتی این سوالو از گوگل کردم یه نیش خندی زد و این مطلب رو آورد:
سبک بیان زنها و مردها با هم فرق میکنند. مردها حرفشان را شفاف و مستقیم میزنند، اما زنها غیرمستقیم میخواهند منظورشان را برسانند. یونگ، روانشناس مشهور در یکی از کتابهایش زنها را به عنکبوت تشبیه میکند. میگوید آنها برای رسیدن به مقصودشان آنقدر نقطههای مختلف را با تارهایشان به هم وصل میکنند که گاهی خودشان در تار خودشان گیر میافتند. البته شیوهی حرف زدن زنها خیلی هوشمندانه است. وقتی همسر شما غیرمستقیم حرف بزند، حتی اگر شما با او مخالفت کنید، رابطه موقتاً به هم نمیخورد. همهی اینها به پیوندجویی و عاطفی بودن زنها مربوط است. در واقع مردها نباید فکر کنند که حرفهای زنها کلمه به کلمه همان است که میگویند. آنها باید با توجه به فضای عاطفی و اتفاقهای قبلی حرف زنها را رمزگشایی کنند. 😄😎 ممکن است معنای حرف همسر شما دقیقاً عکس آن چیزی باشد که میگوید یا میخواهد. معمولاً باید پشت حرفهای او دنبال «جلب حمایت عاطفی» و «شرح وظایف خودتان به عنوان یک شوهر» باشید! 🤌🙂
البته که تاحدودی این متن درسته، اما تنها راه ارتباطی ما انسان ها با هم زبانمونه. ما با ژنتیک و شخصیت های متفاوت، سطح درک متفاوت، فرهنگ متفاوت، والدین و تربیت متفاوت، محیط و جامعه دوستی متفاوت، ارزش ها و علایق متفاوت، تجربیات متفاوت؛ در دنیای خودمون زندگی می کنیم، و حتی این دنیا مشترک با خواهر یا برادرمون نیست.. چون هنوزم ژنتیکمون، شخصیتمون، سطح توجه و درک مون، جامعه دوستی مون، تجربیاتمون متفاوته.. نهایت خانواده یکی باشه اما بازم برخورد والدین با هر فرزند و تربیت ها متفاوته ..
یه اتفاقی در بیرون می افته ◀ من می بینم و با این دیدن (فقط) بخشی از جزئیاتی که بهش توجه می کنم وارد ذهنم میشه ◀ ذهنم با توجه به دفترخاطرات هوشیار و ناهوشیار، و تجارب و احساسات گذشته، موضوع رو تحلیل و درک میکنه ◀ حالا این درک و تحلیل رو میخوام بازگو کنم، نمی تونم عین اون چیزی که در مغزمه رو بیان کنم، و بنابراین با محدودیت کلمات و زبان و با سانسور و مصلحت اندیشی، بصورت ناقص منظورم رو می رسونم ◀ طرف مقابل حرفم رو می شنوه ◀ و به قسمتی از حرف من توجه می کنه و اونو وارد مغزش میکنه.. و این زنجیره با این محدودیت ها ادامه پیدا می کنه.
پس من یک دنیا هستم و تو یک دنیا
و دری که این دو دنیا رو روو به هم باز میکنه زبانه 🤌🙂
.
.
.
/granite-web-prod/99/fa/99fadde6696e4d808b0f0731a1f499f2.jpeg)
حالا با این همه آسمون ریسمون! 😮💨🤦♀️ دور میدونم که وقتی دلخور میشم زبونم به حرف باز بشه. 🫠
البته این در مورد به زبون آوردن هر حرفی با هر کسی نیست، یه جاهایی غرور اهمیت بیشتری داره/ یه جاهایی طرف مقابل مهم نیست/ یه جاهایی اصلا موضوع اهمیت نداره که بخواد بحث بشه
اما با هر دلیل و منطق یا عذر و بهانه ای (که دلخوری به زبان آورده نشه و) گفته نشه، فرد مقابل منظور و اصل حرف رو متوجه نمی شه و اصلاحی صورت نمی گیره. 🤦♀️ باید تمرین کنیم که مستقیم حرف مون رو بزنیم... احساسمون رو بگیم، برای شروع هم از موضوعات جزئی سر صحبت رو باز کنیم.
استاد و می گفتند اگر کسی توی جمع زد توی گوشت و تو همان لحظه واکنش نشان ندادی و پیش خودت گفتی بعد جوابش رو میدم.. اون فرد تا بعدی که تو میخوای جواب بدی، ده ها بار دیگه در ذهنت این کار رو کرده.. یعنی این ویدئو مدام در ذهنت پخش میشه و احساس خشمت رو بیشتر می کنه.
گاهی گفتن یه دلخوری (با زبان خوش) یا گفتن حرفی در جای خودش.. روانت رو سالم نگه می داره
گاهی سکوت مریضت میکنه..
گفتم که ای غزال! چرا ناز میکنی؟
هر دم نوای مختلفی ساز میکنی؟
گفتا: به درب خانهات ار کس نکوفت مشت
روی سکوت محض تو در باز میکنی؟ 🤌🙂