65
محبوبه طباخیان
چهارشنبه ۷ خرداد ۱۳۹۹، ۱۰:۶ ب.ظ
+ سراسر زمین
سیبهای سرخ در مهتابیهای تاریک از یاد رفته است
و جورابهای گلی دختران
از بند رخت رها شده است
بند رخت بر آسمان خطی میکشد
و تو از تمام روزهای رفته که تاب آوردی
ماه را آرزو میکنی
خانه را
ماه را آرزو میکنم
ماه سبز را که سبز میدرخشد

کودکان در ستاره ها زاده می شوند/ با ستاره ها بازی می کنند/ با زبان آن ها صحبت می کنند/ ما آن ها را نمی فهمیم/ و آن ها برای فهماندن چیزی به ما/ پیش ما،به زمین فرو می آیند/ افسوس، زمانی که دیگر/ گفتنی ها را فراموش کرده اند.
|غوکاس سیرونیان، سطر اول را نمی نویسم|
+ اگر تو بخواهی
دور میایستم
چون آخرین چراغ خیابان
اما روشن ..
| علی شفیعی|
